[:en]Germany, officially Federal Republic of Germany, German Deutschland or Bundesrepublik Deutschland, country of north-central Europe, traversing the continent’s main physical divisions, from the outer ranges of the Alps northward across the varied landscape of the Central German Uplands and then across the North German Plain.
One of Europe’s largest countries, Germany encompasses a wide variety of landscapes: the tall, sheer mountains of the south; the sandy, rolling plains of the north; the forested hills of the urbanized west; and the plains of the agricultural east. At the spiritual heart of the country is the magnificent east-central city of Berlin, which rose phoenixlike from the ashes of World War II and now, after decades of partition, is the capital of a reunified Germany, and the Rhine River, which flows northward from Switzerland and is celebrated in visual art, literature, folklore, and song. Along its banks and those of its principal tributaries—among them the Neckar, Main, Moselle, and Ruhr—stand hundreds of medieval castles, churches, picturesque villages, market towns, and centres of learning and culture, including Heidelberg, the site of one of Europe’s oldest universities (founded in 1386), and Mainz, historically one of Europe’s most important publishing centres. All are centrepieces of Germany’s thriving tourist economy, which brings millions of visitors to the country each year, drawn by its natural beauty, history, culture, and cuisine (including its renowned wines and beers).
[ngg src=”galleries” ids=”22″ display=”basic_thumbnail”]
The Third Reich disintegrated in 1945, brought down by the Allied armies of the United States, the United Kingdom, the Soviet Union, France, and other countries. The victorious powers divided Germany into four zones of occupation and later into two countries: the Federal Republic of Germany (West Germany) and the German Democratic Republic (East Germany), separated for more than 40 years by a long boundary. In East Germany this boundary was, until the fall of its communist government in 1989, marked by defenses designed to prevent escape. The 185 square miles (480 square km) of the “island” of West Berlin were similarly ringed from 1961 to 1989 by the Berlin Wall running through the city and by a heavily guarded wire-mesh fence in the areas abutting the East German countryside. Although Berlin was a flashpoint between the United States and the Soviet Union during the Cold War, the city declined in national and international significance until 1989–90, when a popular and peaceful uprising toppled the East German government and soon after restored a united Berlin as the capital of a reunified Germany.
Since World War II, Germany has made great efforts to both commemorate the victims and redress the crimes of the Holocaust, providing strong material and political support for the state of Israel and actively prosecuting hate crimes and the propagation of neo-Nazi doctrine; the latter became an issue in the 1990s with the rise in Germany of anti-immigrant skinhead groups and the availability of Hitler’s Mein Kampf over the Internet. Clearly, modern Germany struggles to balance its national interests with those of an influx of political and economic refugees from far afield, especially North Africa, Turkey, and South Asia, an influx that has fueled ethnic tensions and swelled the ranks of nationalist political parties, particularly in eastern Germany, where unemployment was double that of the west. Tensions became especially acute in the second decade of the 21st century, when more than one million migrants entered Germany in the wake of the revolutions of the Arab Spring and the Syrian Civil War.
The constitution of the republic, adopted in 1949 by West Germany, created a federal system that gives significant government powers to its constituent Länder (states). Before unification there were 11 West German Länder (including West Berlin, which had the special status of a Land without voting rights), but, with the accession of East Germany, there are now 16 Länder in the unified republic. The largest of the states is Bavaria (Bayern), the richest is Baden-Württemberg, and the most populous is North Rhine–Westphalia (Nordrhein-Westfalen).
Matters of national importance, such as defense and foreign affairs, are reserved to the federal government. At both the state and federal levels, parliamentary democracy prevails. The Federal Republic has been a member of the North Atlantic Treaty Organization (NATO) since 1955 and was a founding member of the European Economic Community (see European Union). During the four decades of partition, the Federal Republic concluded a number of agreements with the Soviet Union and East Germany, which it supported to some extent economically in return for various concessions with regard to humanitarian matters and access to Berlin. West Germany’s rapid economic recovery in the 1950s (Wirtschaftswunder, or “economic miracle”) brought it into a leading position among the world’s economic powers, a position that it has maintained.
Much of Germany’s post-World War II success has been the result of the renowned industriousness and self-sacrifice of its people, about which novelist Günter Grass, winner of the Nobel Prize for Literature in 1999, remarked, “To be a German is to make the impossible possible.” He added, more critically,
For in our country everything is geared to growth. We’re never satisfied. For us enough is never enough. We always want more. If it’s on paper, we convert it into reality. Even in our dreams we’re productive.
This devotion to hard work has combined with a public demeanour—which is at once reserved and assertive—to produce a stereotype of the German people as aloof and distant. Yet Germans prize both their private friendships and their friendly relations with neighbours and visitors, place a high value on leisure and culture, and enjoy the benefits of life in a liberal democracy that has become ever more integrated with and central to a united Europe.[:ru]Германия (нем. Deutschland), официальное название — Федеративная Республика Германия (нем. Bundesrepublik Deutschland), ФРГ (нем. BRD) — государство в Центральной Европе. Площадь территории — 357 408,74 км²[9]. Численность населения на 31 декабря 2015 года — 82 175 684 жителей[10]. Занимает 17-е место в мире по численности населения (2-е в Европе) и 62-е по территории.
Столица — Берлин. Государственный язык — немецкий. Около 65 % населения исповедует христианство.
По государственному устройству является федеративным государством в составе 16 административно-территориальных единиц — федеральных земель (Бавария, Баден-Вюртемберг, Берлин, Бранденбург, Бремен, Гамбург, Гессен, Мекленбург-Передняя Померания, Нижняя Саксония, Рейнланд-Пфальц, Саар, Саксония, Саксония-Анхальт, Северный Рейн-Вестфалия, Тюрингия, Шлезвиг-Гольштейн). Форма государственного правления — парламентская республика. Пост Федерального канцлера ФРГ с 22 ноября 2005 года занимает Ангела Меркель (ХДС), с 19 марта 2017 года должность Федерального президента ФРГ занимает Франк-Вальтер Штайнмайер (СДПГ), который выполняет представительские функции в стране.
Расположенная в центре Европейского союза, Германия омывается водами Балтийского и Северного морей. Граничит с Данией на севере, Польшей и Чехией на востоке, Австрией и Швейцарией на юге, Францией, Люксембургом, Бельгией и Нидерландами на западе.
Германия — великая держава с динамично развивающейся экономикой. Объём ВВП за 2009 год составил 3,24 триллиона долларов США (около 39 442 долларов США на душу населения). Денежная единица — евро.
Будучи мировым лидером в ряде промышленных и технологических секторов, она является третьим в мире экспортером и импортером товаров. Германия — развитая страна с очень высоким уровнем жизни (4 место в мировом рейтинге). Она поддерживает социальное обеспечение и универсальную систему здравоохранения, охрану окружающей среды и бесплатное высшее образование[11].
Германия является одной из стран-основателей и членом Европейского союза, членом НАТО, входит в «Большую семёрку». Является второй в мире страной по популярности иммиграции после США
[ngg src=”galleries” ids=”22″ display=”basic_thumbnail”][:SI]ජර්මනිය සමග සාමයක් ඇති කළ බ්රෙස්ට්ලිටොස්ක් ගිවිසුම
1905 රුසියානු විප්ලවයඔවුන් ලැබූ පරාජය හේතුකොට ගෙන රුසියාවේ විවිධ ප්රදේශවල නගරබද කැරලි ඇති විය. ගොවි ජනතාව ඉඩම් හිමියන්ගේ නිවෙස් ගිනිබත් කළහ. ජනතාවගේ දුක් ගැනවිලි අඩංගු පෙත්සමක් සාර්වරයාට දීීම සඳහා රජමාලිගාව වෙත පැමිණි පෙළපාලියට සාර්වරයාගේ රාජකීය මුරකරුවෝ වෙඩි තැබූහ. මේ හේතුවෙන් මිනිසුන් සිය ගණනක් මැරී වැටුණහ. සිය ගණන් මරණයට පත් වූ බව ඇසූ නගරවල වැඩ කරන කම්කරුවෝ වර්ජනයක් ආරම්භ කළෙය. මේ හේතුව නිසා රටපුරා ව්යාප්ත වූ අර්බුදකාරී තත්ත්වයට බිය වූ සාර්වරයා අවසානයේ දී යටත් විය. පොදු ජනතාවගේ ඉල්ලීම වූ කතා කිරීමේ නිදහස , පුවත්පත් නිදහස , රැස්වීම් පැවැත්වීමේ නිදහස ආදිය හඳුන්වා දුන්නේය. ඔහුගේ වැදගත්ම පියවර වූයේ රුසියානු පාර්ලිමේන්තුව (ඩුමාව ) සඳහා නියෝජිතයන් පත් කිරීමට මැතිවරණයක් පවත්වන බවයි. එහෙත් ඈත පෙරදිග සටනට ගිය හමුදාව නැවත පැමිණීමත් සමඟ ඔහුගේ පොරොන්දුව කඩකර දමන ලදී. නැවතත් පීඩාකාරී පාලනය ආරම්භ කළේය.ඩුමාව විසින් ලිබර්ල් වාදි ප්රතිසංස්කරණයක් අවශ්ය බව ඉල්ලා සිටි විට එය සාර්වරයා විසින් විසුරුවා හරින ලදී. මැතිවරණ නීති රීති සංශෝධනය කර (රාජ්යපාක්ෂික පිරිසක් බලයට පත් වන අන්දමට ) එය සකස් කරන ලදී . එපරිද්දෙන් 1905 විප්ලවය අසාර්ථක විය. පළමු වන ලෝක යුද්ධයට රුසියාව සම්බන්ධ විය. රුසියානු සොල්දාදුවන්ට යුද පෙරමුණේ දී කිසිම ප්රගතියක් පෙන්විය නොහැකි විය. මනාව ආයුධ සන්නන්ධ නොවූ නුපුහුණු ගොවින් යුද පෙරමුණට යැවීමෙන් සිදු වූයේ ජර්මන් හමුදාව අතින් මරුමුවට පත්වීම පමණි.
1917 රුසියානු විප්ලවයරුසියාවේ ජනතාව අවුරුදු ගණනක් සටනින් සහ අතිශයින් විනාශකාරී වූ යුද්ධයකින් පසුව යුද්ධය අවසන් වන්නට පෙර ස්වයං කේන්ද්ර වූ සාර් ආණ්ඩුව පෙරළා දමා තිබුණි. එක් කණ්ඩායමක් සමූහාණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට වෑයම් කළහ. ලෙනින් නම් වූ පුද්ගලයකු විසින් තනිව මෙහෙයවන ලද කණ්ඩායමක් බලය අල්ලා ගත්තේය. ඔහු “ සාමය , කෑම සහ ඉඩම් “” දීමට පොරොන්දු වූයේය.ලෙනින් , කාල්මාක්ස්ගේ ඉගැන්වීම අනුගමනය කළ ශිෂ්යයන් අතරින් කෙනෙක් විය. ධනේශ්වර ක්රමය , එනම් කර්මාන්ත ශාලා , ගොවිපළවල් , දුම්රිය මාර්ග සහ පතල් ආදිය , පුද්ගලයන්ට අයත් ව ඔවුන්ට ලාභ උපදවන අතර , අනිකුත් අය ඔවුන්ට වැටුප්වලට සේවය කරන පුද්ගලික ධනෝපායන ක්රමය ලෝකයේ ප්රධානතම ආදීනවය යයි කාල්මාක්ස් කල්පනා කළේය. සියලුම නිෂ්පාදන මාර්ග රජයට අයත් විය යුතු යයි ද ඔවුනොවුන්ගේ අවශ්යතාවන් අනුව රැකබලා ගත යුතු වු සියලු ම ජනයාගේ ප්රායෝජනය සඳහා ඒවා පාලනය කළ යුතු යයි ද ඔහු විශ්වාස කළේය. මේ ක්රමයට සමාජවාදය යයි කියනු ලැබේ.රුසියාවේ සෝවියට් සමූහාණ්ඩුවක් පිහිට වූ ලෙනින් 1918 දී බ්රෙස්ට්ලිටොස්ක් ගිවිසුම අත්සන් කොට ජර්මනිය සමඟ සාමයක් ඇති කර ගත්තේය. සිවිල් යුද්ධයක් සහ ලක්ෂ සංඛ්යාත ජනකායක් සාගින්නෙන් මැරුණු භයානක සාගතයක් මැදින් ලෙනින් සහ ඔහුගේ අනුගාමිකයෝ නොසෙල් වී තමන්ගේ සටන නොහොත් විප්ලවය ඉදිරියට ගෙන ගියහ. ඔවුහු කර්මාන්ත ශාලා , දුම්රථ මාර්ග , සියලුම වානිජ ව්යාපාර සහ ප්රභූවරුන්ගේ විශාල වතු ජනසතු කළහ.
ලෙනින්ගේ මුල්කාලීන කි්රයාමාර්ග වලට කුපිත වූ ධනවත්තු කලබල ඇති කළහ. ලෙනින් රතු හමුදාවේ ආධාර ද ඇතුව එම විරෝධතා මර්දනය කළහ. 1921 වන විටත් රටේ ආර්ථිකයේ ප්රගතියක් පෙන්නුම් නොකළේය.රුසියාවේ විශාල ප්රදේශයකට දරුණු නියඟයක් ඇති විය. මෙයින් මිලියන ගණන් ජනතාව විනාශ වී ගියේය. ලෙනින්ගේ නායකත්වයෙන් වූ බෝල්සේවික් රජයේ අනාගතය අඳුරු බවක් දක්නට තිබුණි.කඩා වැටී තිබූ ආර්ථිකය ගොඩ ගැනීම සඳහා ලෙනින් නව ආර්ථික ප්රතිපත්තියක් කි්රයාත්මක කළේය. නව ආර්ථික ප්රතිපත්තිය වූයේ මිශ්ර ආර්ථිකය ඳුන්වා දීමයි. 1923 දී නව ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවක් ද කෙටුම් පත් කළේය.ලෙනින්ගේ මරණින් පසු ස්ටාලින් සහ ටේරාට්ස්කි අතර බලය ලබා ගැනීමට ප්රබල අරගලයක් ඇති විය. අවසානයේදී ට්රොට්ස්කි රටින් පිටුවහල් කර ස්ටාලින් නායකත්වය ලබා ගත්තේය.සාමූහික ගොවිපළවල් , කර්මාන්ත ශාලා , විදුලිබල මධ්යස්ථාන මුළුමනින් අලුත් නගර ගොඩ නැගීම සඳහාත් , නොදියුණූ සෝවියට් දේශය බටහිර ලෝකයේ මට්ටමට දියුණු කර, ස්වාධීන රාජ්යයන් වශයෙන් පිහිටුවීමටත් පස් අවුරුදු සැලැස්මක් ස්ටාලින් සකස් කළේය.තද පාලකයකු ස්ටාලින් රටේ පාලනය භාරගත් තැන සිට මිනිසුන් කිසිඳු විභාගයක් නොමැතිව හිර ගෙදරට ගෙන යාම , සාමාන්ය සිදුවීමක් විය.
[ngg src=”galleries” ids=”22″ display=”basic_thumbnail”][:]
